Over

Veel hobbyverzamelingen zijn vast niet het resultaat van een vooropgezet plan. Ze ontstáán gewoon, al doende. Bij mij begon het in elk geval niet met de gedachte: ”Kom, wat zal ik eens gaan verzamelen? O ja, natuurlijk, miniatuurfietsjes!”

eerste fietsjeHet startpunt was eigenlijk het moment waarop ik van mijn moeder een rood miniatuurracefietsje cadeau kreeg. Later kreeg ik er van iemand anders nog een. En omdat ik het zo leuk vond nog een derde. En oeps, opeens besefte ik dat ik aan het verzamelen was geraakt. En dat verzamelen werkt verslavend. Ik ging erop letten waar ik ook kwam: in cadeauwinkels, op rommelmarkten, bij evenementen, wereldwinkels, enz. Ik bazuinde het natuurlijk ook rond bij al mijn vrienden en kennissen: “Als je een keertje zo’n fietsje tegenkomt, koop hem dan voor mij. Ik betaal je later uiteraard terug". Echter, al gauw bleek dat terugbetalen zelden ter sprake kwam. Anderen vonden het veel te leuk om mee te zoeken. Het verzamelvirus bleek nogal besmettelijk. Zelf kijk ik voor een kennis uit naar zogenaamde “float pennen”. Pennen die zijn versierd met een in vloeistof drijvend plaatje. Sindsdien loop ik geen souvenirwinkeltje meer voorbij als wij ergens op reis zijn.

henny burkelsMaar als iemand mij zou vragen wat nu de essentie van dat verzamelen is, zou ik geen goed antwoord weten. Waarom verzamel ik eigenlijk? Misschien is het ontbrekende antwoord juist wat het ook wel zo spannend en interessant maakt. Als kind spaarde ik sigarenbandjes en vooral ook suikerzakjes. Waarschijnlijk omdat ik iets heb met topografie. Waar ik geweest was, daar nam ik een suikerzakje mee vandaan. Overigens heb ik die albums met zakjes nog steeds. Ik bied ze graag aan in ruil voor miniatuurfietsjes, maar dat terzijde.

Wat heb ik dan met fietsen? Ook daar heb ik geen duidelijk antwoord op. In mijn jonge jaren fietste ik van het noorden van de stad Groningen naar de middelbare school in Haren. Elke dag, in weer en wind. Maar zo bijzonder is dat niet, dat doen zoveel scholieren. Misschien zit de aantrekkingskracht in het idee van een simpel, niet gemotoriseerd vervoermiddel. Of in de techniek van het fietsend voortbewegen, eerlijk en degelijk. Of anders in het sportieve aspect dat er ook aan verbonden is: de wielerwedstrijden, de coureurs in het peloton. Zelfs bij  fietsjes in miniatuurformaat kom je dat allemaal tegen. En hoe klein ook, de charme van deze fietsjes is er niet minder om.

Nederland is Fietsland. En ook Verzamelland. Het verbaast mij soms dat er niet veel meer verzamelaars van minifietsjes zijn. Een bekende naam is Dhr. Edzo Paap van miniatuurfietsen.nl. Hij verzamelt niet alleen maar ontwerpt en bouwt zelf ook schaalmodellen van fietsen. Maar voorzover ik kan overzien, kom ik op het internet weinig andere verzamelaars tegen, die net als ik in de loop van jaren een eigen collectie hebben opgebouwd. Misschien gaat dat nog veranderen...

Henny Burkels

 

 

© 20-06-2012 | webontwerp: Jo Han Khouw